ΖΑΓΚΟΡ – ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Καλημέρα, αγαπητοί κομικσόφιλοι. Σήμερα θα σας γράψω για μια περίπτωση που θυμάμαι, για το πώς εξασφάλισα 6–7 συνεχόμενα τεύχη του «Ζαγκόρ».
Ναι. Εκτός από το «Μίκυ Μαους» που προτιμούσα, διάβαζα πού και πού και τα συνηθισμένα για την εποχή Μπλεκ, Ζαγκόρ και Όμπραξ. Λοιπόν, καλοκαιρινό απογευματάκι και είμαστε η οικογένεια, για επίσκεψη στο νεόκτιστο σπίτι της θείας μου (αδελφής της μάνας μου). Η θεία μου μόλις είχε παντρευτεί και είχε μετακομίσει στο καινούργιο της σπίτι, το όποιο είχε κτίσει, σύμφωνα με τις συνήθειες του χωρίου μας, ο άντρας της. Ε, εγώ δεν καθόμουν ήσυχος, ήθελα κάτι να διαβάσω.
Ζητούσα λεφτά από τη μανά μου, για να αγοράσω κόμικς, αλλά… γιοκ. Τότε ο υπερεγκέφαλός μου κατέβασε μια φαεινή ιδέα: όσο κτιζόταν το σπίτι, οι μάστορες, κτίστες, ξυλουργοί κλπ, έτρωγαν και έπιναν εκεί. Έδωσα ένα γύρω μαζί με τον αδελφό μου και καταφέραμε και μαζέψαμε ένα σωρό άδεια μπουκάλια μπύρας, κονιάκ, αναψυκτικών. Αυτά μπορούσαμε να τα επιστρέψουμε στο μπακάλη και να μας δώσει χρήματα. Με την άδεια της θείας μου, πήραμε τις μπουκάλες και πήραμε αρκετά λεφτά για να αγοράσουμε 6 – 7 κόμικς. 
Πήγα αμέσως στον παπουτσή – περίπτερο, γεμάτος χαρά και προσμονή. Όμως όσα Μίκυ Μαους είχε στη βιτρίνα του , τα είχα διαβάσει ήδη. Έστρεψα τότε τη προσοχή μου αλλού. Χμμμ, αυτό το «Ζαγκόρ» φαίνεται ενδιαφέρον. Ήταν η ιστορία με τους αετούς, νομίζω ο τίτλος ήταν «Ο Άρχοντας των Αετών», γύρω στον αριθμό 75 αν δεν κάνω λάθος . Εφόσον είχα «αρκετά» λεφτά, μπόρεσα να πάρω και τις συνέχειες και έτσι δεν είχα αγωνία για το επόμενο τεύχος. Γεμάτος όλος χαρά και ικανοποίηση επέστρεψα στο σπίτι της θείας μου, και ρούφηξα κυριολεκτικά όλα τα τεύχη που αγόρασα, παρέα με τον αδελφό μου και 2 φέτες ψωμί, με βούτυρο και μαρμελάδα… Να ’σαι καλά, θεία Κατινού (Κατερίνα).
Πήγα αμέσως στον παπουτσή – περίπτερο, γεμάτος χαρά και προσμονή. Όμως όσα Μίκυ Μαους είχε στη βιτρίνα του , τα είχα διαβάσει ήδη. Έστρεψα τότε τη προσοχή μου αλλού. Χμμμ, αυτό το «Ζαγκόρ» φαίνεται ενδιαφέρον. Ήταν η ιστορία με τους αετούς, νομίζω ο τίτλος ήταν «Ο Άρχοντας των Αετών», γύρω στον αριθμό 75 αν δεν κάνω λάθος . Εφόσον είχα «αρκετά» λεφτά, μπόρεσα να πάρω και τις συνέχειες και έτσι δεν είχα αγωνία για το επόμενο τεύχος. Γεμάτος όλος χαρά και ικανοποίηση επέστρεψα στο σπίτι της θείας μου, και ρούφηξα κυριολεκτικά όλα τα τεύχη που αγόρασα, παρέα με τον αδελφό μου και 2 φέτες ψωμί, με βούτυρο και μαρμελάδα… Να ’σαι καλά, θεία Κατινού (Κατερίνα).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου