ΠΡΑΚΤΩΡ ΤΖΑΙΗΜΣ ΝΤΑΚ 0.0

 

ΠΡΑΚΤΩΡ ΤΖΑΙΗΜΣ ΝΤΑΚ 0.0

Ο πράκτορας Τζαιημς Ντακ 0.0 είναι δημιουργημα των Dick Kinney & Al Hubbard. Ζει και εργαζεται στο μυστικο του εργαστηριο το οποιο βρισκεται καπου στην στρατοσφαιρα. Μαζι του βρισκεται και η πιστη του βοηθος Ματα . Μαζι μελετουν και παρακολουθουν τις κινησεις του αρχιεγκληματια Μπλονκ και της μυστικης οργανωση του, που σκοπο εχουν, τις περισσοτερες φορες να ληστεψουν τον Σκρουτζ η να εξασφαλισουν παγκοσμια κυριαρχια.

Στο μυστικο του εργαστηριο κατασκευζει διαφορα πολυπλοκα και φουτουριστικα οπλα τα οποια τον βοηθουν στην αποστολη του . Επικοινωνει με τα κεντρικα γραφεια της Μυστικης Υπηρεσιας και τον αρχηγο του, συνηθως χρησημοποιοντας την πιπα-τηλεφωνο ή καποιο άλλο εξειδικευμενο γκατζετ .

Σε καποιες περιπετειες τον βοηθουν και ο Ντοναλντ με τον Φεθρυ. Συνηθως φερνουν σχεδον παντα σε περας την αποστολη τους αλλα με καποιες παραπλευρες ζημιες και απωλειες όπως π.χ. την καταστροφη του Θησαυροφυλακιου του Σκρουτζ κλπ.

Ο Τζαιημς Ντακ είναι φυσικα μια καρικατουρα του Τζαιημς Μποντ από τον οποιο και εμνευστικαν οι δημιουργοι του. Η Ματα πηρε και αυτή το ονομα της από την γνωστη κατασκοπο Ματα Χαρι.

Οι περιπετειες του Τζαιημς Ντακ είναι αναλαφρες και απολαυστικες και προσφερουν πολύ γελιο.

ΜΙΚΡΑ ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΙΑ

 

Συχνά πυκνα οι περισσοτεροι από εμάς διαμαρτυρομαστε για την καταντια των αγαπημενων μας περιοδικων , ιδίως του ΚΟΜΙΞ.
Και εχουμε απολυτο δικαιο αφού η παραμικρή συγκριση των ιστοριων που δημοσιευονται τώρα με τις ιστορίες που δημοσιεύονταν παλια, μόνον απελπισια μπορεί να μας φερει.

Την κατάσταση «σωζει» καπως το Μικυ Μαους, οι ιστορίες του οποίου, παρόλο που είναι «μοντερνες» και μας ξενιζουν , εντούτοις ανα διαστηματα μας προσφερουν ευχαριστες εκπληξεις.
Μια από αυτές τις ευχαριστες εκπληξεις συνάντησα προχθές στο Μικυ Μαους 431.
Η ιστορια «Οι Σφιγμενες Γροθιες του Καρατε» που συμπεριλαμβανεται στο υποειδος «Η Ιστορία του Σινεμα» προσφερει αρκετή πλακα και το χαμογελο ερχεται αβιαστα στα χειλη μου.

Η ιστορια, που διαδραματιζεται την δεκαετια του 1970 σατιριζει τις αστυνομικες ταινιες της εποχης , με τα φαρδυα παντελονια, τα τεράστια αυτοκινητα τα φαντακτερα κοσμηματα και τις υπερβολες της εποχης.

Η ιστορια ξεκινα με τον


Αρχηγο της Αστυνομιας του Μικυ Σιτυ Τζων Σαφτ ο οποίος είναι νεγρος, να αναθετει μια υπόθεση κλοπης διαμαντιων στους πρακτορες Ο’Χαρά και Τζων Χειροπαιδαρο, οι οποίοι εμφανιζονται με πουκαμισα με πλατιους γιακκαδες και κόμμωση της εποχης. Εννοειται ότι μόλις τα ειδα αυτά αμέσως ακουγα να παιζει στο background η μουσική από την ταινια «SHAFT» . J J
Ακολουθωντας διάφορα ιχνη οι ντετεκτιβ καταληγουν στο «Κονγκ Χονγκ» και στο Στουντιο Κουνγκ Φου οπού γυρίζονται ταινιες καρατε με τον Μπρους Κλι και τον Τσακ Μπορις!!!  J J

Δεν θα γραψω αλλά για την υπόθεση της ιστοριας παρά μόνον θα πω ότι οι διασκεδαστικες επιλογές των ονοματων , του περιβάλλοντος, της γκαρνταρομπας κλπ, μου εφεραν το χαμογελο στα χειλη από την πρωτη στιγμή που την ξεκινησα να την διαβασω μέχρι που την τελιωσα,

Εννοειται ότι μια διακεδαστιη ιστορια και μόνον δεν ξεπλένει τον καταποντισμο των αγαπημενων μας περιοδικων αλλά , έστω. Μέσα μέσα βρισκουμε και κανένα κρυμενο διαμαντακι που μας διασκεδαζει.

 

ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ

 

Τι είναι για τον καθενα ένα αδειο οικοπεδο? Τι μπορεί να συμβολιζει ένα χωραφι μεταξύ δυο πασσαλων της Ηλεκτρικής?

Τίποτα θα μου πείτε… Ένα αδειο χωραφι είναι… Τι σημασία έχει για τον οποιονδηποτε?

Ακριβώς … Για τον καθενα μπορεί να μην σημαίνει τίποτα… Όχι για εμενα όμως …
Σε αυτό το αδειο οικοπεδο βρισκόταν πριν τον πολεμο του 1974, το μικρό καταστημα του Παναγιώτη Σιόκουρου ή αλλιως του Παναή του Ζαχαρκά όπως ήταν γνωστος στο χωριό μας.

Ο Παναης του Ζαχαρκα ήταν παπουτσης . Στο καταστημα του πωλουσε και επιδιορθωνε παπουτσια. Είχε όμως και ένα άλλο χαρακτηριστικο αυτό το καταστημα. Ήταν το πρώτο βιβλιοπωλείο της Λυσης!!

Και που εκτός από τα βιβλία που πολουσε , εφερνε και τα κομικς της εποχης . Μικυ Μαους , Μπλεκ , Ζαγκορ και Ομπραξ φιγουραριζαν ανακατεμενα στην βιτρινα του.

Είναι εκεί που ξεροσταλιαζωμουν κάθε λίγο και λιγάκι θαυμαζοντας όλα αυτά τα περιοδικα.
Είναι εκεί που πηγαινα κάθε Κυριακή απογευμα για να ξοδεψω τα δυο σελινια χαρτζιλικι που μου εδεινε ο παππους μου ο  Βασιλης για να αγορασω ένα Μικυ Μαους , εναμισυ σελινι και να μου μεινει και μισο σελινι για παγωτο.
Είναι από εκεί που μου αγορασε ο πατερας μου το πρώτο μου βιβλιο, δωρο για τα γενέθλια μου «Από τη Γη στη Σεληνη» του Ιουλίου Βερν.

Είναι από εκεί που αγοραζα Μικυ Μαους με τα λεφτα που επερνα από τον μπακαλη όταν του επεστρεφα τις αδειες μπουκάλες των αναψυκτικών, μπυρας και κονιακ που εβρισκα στις αλάνες.

Είναι εκεί που πηγαινα καμαρωτος καμαρωτος το πρωι της 15^ης Ιουλίου 1974 για να αγορασω Μικυ Μαους. Και το βρήκα κατακλειστο, τόσο αυτό όσο και τα αλλά καταστηματα καθώς, όπως μου είπαν οι γειτόνισσες « έχει γίνει Πραξικοπημα και ο Μακαριος είναι νεκρός».

Στο μικρό αυτό καταστημα του Παναη του Ζαχαρκα , αφησα και εγώ όπως και πολλοί συνομιλικοι μου , τις παιδικες μας αναμνησεις και την παιδικη μας ηλικια. Και παρόλο που αυτο δεν υπάρχει πια, καθώς οι Τούρκοι το έχουν κατεδαφισει , οι αναμνησεις μας, η παιδικη μας ηλικια και η αθωωτητα, βρισκονται ακόμα εκεί και αυτό το αδειο οικοπεδο μεταξύ των δυο πασσαλων της ηλεκτρικής πάντα μας τα θυμιζει όσα χρόνια και αν περασουν. 

ΜΙΚΡΟΙ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΕΣ

Κάποιες από τις πιο απολαυστικες ιστορίες που έγραψε ο Καρλ Μπαρκς αναφερονται στις περιπετειες των Μικρων Εξερευνητων.

Ο Μπαρκς συνήθως διακωμωδεί την εμμονη τους για το μαζεμα μεταλλίων. « … σήμερα κερδισαμε ένα κουβα μετάλλια…» λέγει ο Χιουη π.χ.

Ένα άλλο χαρακτηριστικο της Λεσχης των Μ.Ε. που διακωμωδεί με επιτυχία ο Καρλ Μπαρκς είναι φυσικά οι βαρύγδουποι τιτλοι. Σχεδόν όλα τα μέλη είναι Στρατηγοι πολλών αστερων και πάνω. Και αν τιμωρισουν κανένα με υποβιβασμο τον κάνουν απλό Στρατηγο.

Το πιο αστειο και κωμικο φυσικά είναι οι τιτλοι που έχουν συνήθως οι Ομαδαρχες. Ο Ομαδαρχης μιας «Διμοιρίας» των Μ.Ε. είναι συνήθως ένας παπιομορφος ενηλικας, σωματωδης, και κάπως παχουλλος. Φέρει τον πιο αστειο και εφανταστο τίτλο, το ακρωνύμιο του οποίου έχει σηνηθως σχέση  με την πλοκη της ιστορίας.

Κάποιους από τους πιο αστειους τιτλους τους γράφω εδώ:

Σ.Α.Χ.Λ.Α.Μ.Π.Ο.Υ.Χ.Λ.Α. = «Στρατηγικός Ανυπερβλητος Χαρισματικος και Λαοπροβλητος Αρχιεπιτελαρχης Μεγιστος Πρωτοκλασατος Ομαδαρχης & Υπερλαμπρος Χρησμοδοτης Λογυδρίων & Αποφθεγματων»

Ξ.Ε.Ρ.Ο.Τ.Η.Γ.Α.Ν.Ε. = «Ξενιος Επιτελικος Ρωμαλεος Οικολογικος Ταξιαρχος & Ηγεμονικος Γενικός Ανωτατος Νηφαλιος Ειρηνοποιος»

Κ.Α.Ρ.Α.Β.Ο.Γ.Α.Τ.Ε. = «Κορυφαιος Αρχιναυαρχος Αδαμαστης Βουλησης & Οργανωτης Γενικων Ακατορθωτων Τολμηρων Επιτευγματων»

Ρ.Υ.Π.Ο.Κ.Α.Ρ.Υ.Δ.Ε. , Γ.Ε.Ρ.Ο.Κ.Ο.Μ.Υ.Τ.Υ., Κ.Ο.Υ.Τ.Σ.Ο.Υ.Ρ.Ο.Μ.Α.Τ.Η. και αρκετά άλλα το οποία μπορειτε να δείτε στις φωτογραφιες.

Εδώ πρέπει να σημειωσω το ταλέντο και την φαντασια που είχε ο μεταφραστης ( ή οι μεταφραστες) των ιστοριων και ειδικά των «τιτλων» . Πρέπει να είχαν μεγάλη φαντασια και αστειρευτο χιούμορ για να μας μεταδωσουν στα ελληνικα τα απιθανα ακρωνύμια που τους εδινε ο Καρλ Μπαρκς στα Αγγλικα.

Ένα άλλο αρκετά αστειο χαρακτηριστικο των ιστοριων με Μ.Ε. που ο Καρλ Μπαρκς συμπεριλαμβανε σε κάθε ιστορία τους ήταν μια χαρακτηριστικη σκηνή πανικου, συνήθως στο μέσο της ιστορίας.

Σε αυτή τη σκηνή συνήθως βλέπουμε ένα τσουρμο Μ.Ε. του ομαδαρχη τους συμπεριλαμβανομενου, να τρέχουν και να φωνάζουν προς όλες τις κατευθυνσεις διαλαλώντας το κακό που τους βρήκε.

Χαρακτηριστικα και πολύ κομικα παραδείγματα μπορειτε να δείτε στις εικονες που ακολουθούν.

Όλες τις εικονες τις πήρα από αρκετες ιστορίες των Μ.Ε. που δημοσιεύτηκαν στους τόμους της «μεγάλης Βιβλιοθηκης Ντίσνεϋ» με τα Απαντά του Καρλ Μπαρκς.

Καλό γελιο…

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΤΟΝ ΝΤΟΝ ΡΟΣΑ

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΜΠΑΘΩ ΤΟΝ ΝΤΟΝ ΡΟΣΑ

Λοιπόν, θεωρώ ότι ο Ρόσα ΘΕΟΠΟΙΗΘΗΚΕ υπερβολικά! Ε, μα δεν γίνεται, σε όποιο κομικσοσάιτ να μπεις, να βρίσκεις μπροστά σου ολάκερο κατεβατό από υπερβολές, κλπ. Εντάξει, έγραψε το μνημειώδες έργο « Ο Βίος και η Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ», αλλά όχι και να το παρακάνουμε. Και να δημοσιεύεται όλη η δουλειά του, όλα όσα έγραψε, και να μένουν πίσω ένα σωρό κλασσικές ιστορίες του Ρομάνο Σκάρπα αδημοσίευτες.

Δεν μου αρέσει το στυλ του. Με την υπερβολική λεπτομέρεια. Υπερβολική μέχρι παραλόγου! Ακόμη λίγο θα μας σχεδιάζει και τα μικρο βια. (Τώρα που το λέω, σχεδίασε μικρόβια στο «Μικροσκοπικό Τσιγκούνη», νομίζω!)

Αλλά, αυτό που με έκανε και δεν τον συμπαθώ είναι η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ που έκανε στο σύμπαν των παπιών και ειδικά του θείου Σκρουτζ.
Έχει γράψει αρκετές ιστορίες, στις οποίες εξηγεί όλα τα «κομικσικά» φαινόμενα που μας ενθουσιάζουν, με τους νόμους της Φυσικής και χρησιμοποιεί την υπαρκτή ή την εν δυνάμει τεχνολογία, για να μας τα φέρει στα πλαίσια της «ανθρώπινης λογικής».

Για αυτό το σκοπό έχει γράψει συνέχειες σε πάμπολλες Μπαρκσικές ιστορίες, στις οποίες παίρνει το χαρακτήρα του Σκρουτζ και τον φέρνει στις «ανθρώπινες διαστάσεις». Ιδίως με το «Βίο και Πολιτεία», αφού τον ενέταξε και σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια, τον έκαμε να είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος με ανθρώπινα συναισθήματα, το πολύ σαν ένας ηθοποιός , που βγαίνει μέσα από μια ταινία του Χόλυγουντ. Και όταν περιγράφει τη σχέση του με τη Χρυσή Γκόλντυ, τότε είναι που ξενέρωσα πλήρως.ό

Δεν είναι αυτός ο Σκρουτζ, με τον οποίο μεγάλωσα. Αυτός που ξέρω είναι «…πιο σκληρός και από τους σκληρούς και πιο πονηρός και από τους πονηρούς» . Έβρισκε χαμένους θησαυρούς από χάρτες των προγόνων του και χαμένες πόλεις από ανύπαρκτα ίχνη. Ταξίδευε στα πέρατα του διαστήματος, επιβίωνε χωρίς διαστημική στολή και έκανε εμπορικές συμφωνίες με εξωγήινους. Έμπαινε σε στοιχειωμένα κάστρα και μιλούσε με φαντάσματα. Ήταν τσιγκούνης μέχρι παραλόγου, αλλά όταν τον έπιανε η συνείδησή του, σκορπούσε τα λεφτά όπως τα μαρούλια! (Χριστούγεννα στην Παραγκούπολη, Χριστούγεννα στο βυθό της θάλασσας κλπ). Ήταν σκληρόκαρδος, αλλά ήξερε πότε να μαλακώνει χωρίς να το δείχνει. (Το τελευταίο Μπαλαμπού.) Ήταν μισογύνης, αλλά είχε και αισθήματα για τη Τζένη και ήταν ακόμα ερωτευμένος με τη Χρυσή Γκολντυ του Μπαρκς, αλλά δεν ήθελε να το δείξει (Επιστροφη στο Κλοντάικ.) Θα χαλούσε την εικόνα που είχε για τον εαυτό του.

Για αυτό λοιπόν, φίλοι μου, το σχεδιαστικό στυλ του Ρόσα, μαζί με την πρόθεσή του να «εξανθρωπίσει» το Σκρουτζ, με ξενέρωσαν. Όχι πως δεν έχει ταλέντο ο άνθρωπος . Αντίθετα. Απλά, η συμπεριφορά της κομικσοκοινότητας προς το πρόσωπό του είναι υπερβολική!

Ανδρέας Σουτζής

«ΟΜΠΡΑΞ» ΝΟ. 2

«ΟΜΠΡΑΞ» ΝΟ. 2

Αφορμή για αυτό το κείμενο είναι μια ανάρτηση που είδα πριν λίγο, στο Facebook, του τεύχους αριθμός 2 του περιοδικού «ΟΜΠΡΑΞ». Εκεί μπορεί κάποιος να κατεβάσει το περιοδικό και να το διαβάσει ολόκληρο.

Αυτό με παίρνει 40 χρόνια πίσω!!!.. Όταν ήμουν 9–10 χρονών  

Το περίπτερο-βιβλιοπωλείο-παπουτσίδικο, που έφερνε τα περιοδικά στο χωριό μου, δεν τα έφερνε με τη σειρά, αλλά ό,τι περίσσευε από το πρακτορείο. Π.χ. το Μίκυ Μάους δεν ερχόταν ποτέ κάθε Παρασκευή, αλλά έφερνε παλιά και νέα τεύχη, ανακατεμένα, όποτε του κάπνιζε. (Αυτό είχε ως δυσάρεστη συνέπεια να έχουμε είτε το Α’ μέρος είτε το Β’ μέρος μιας ιστορίας και να μην την έχουμε ποτέ ολόκληρη. Δυσάρεστη ανάμνηση ήταν το τεύχος «Ο τρομερός Κάλα Μιτ», που είχα το Α’ μέρος (Μ.Μ. 282) αλλά όχι το Β’ μέρος (Μ.Μ.283). Κατάφερα και το διάβασα πολλά  χρόνια μετά, όταν έπεσε στα χεριά μου το Κλασικό 46, που κυκλοφόρησε με ολοκληρωμένη την ιστορία . )

Μεγάλα Μίκυ παίρναμε  δείγματα, ενώ Κλασικά Ντίσνεϋ ποτέ δεν ήρθαν στο χωριό μας.

Με αυτά και μ’ αυτά, έφερε. που λέτε. ο μαγαζάτορας μια μεγάλη παραλαβή Όμπραξ, μικρά νούμερα, αλλά ιδίως το τεύχος 2. Είχε πάνω από 20 αντίτυπα στη βιτρίνα του. Πάω να αγοράσω κάτι τις, αλλά όλα σχεδόν τα είχα διαβασμένα. Μόνο το το No. 2 δεν το είχα. Το σνόμπαρα!!! Τι να κάνω, τώρα, αυτό το αρχαίο κομμάτι; Ούτε το προηγούμενό του έχω (το No. 1) ούτε το επόμενο (No. 3). Πείσμωσα και δεν το αγόραζα, διότι ήταν παλιό! Παρ’ όλο που ήταν το μοναδικό μέσα στη βιτρίνα, που δεν είχα διαβάσει!!! Τελικά δεν άντεξα. Το πήρα μετά από 1–2 εβδομάδες, νομίζω. 

STAR WARS & ΚΟΜΙΚΣ

STAR WARS & ΚΟΜΙΚΣ

Χαίρετε, φίλοι μου. Λόγω διαφόρων υποχρεώσεων, αλλά κυρίως λόγω τεμπελιάς, έμεινα μακριά από το γράψιμο εδώ και κανένα μήνα.

Αφορμή για αυτό το κείμενο είναι το αφιέρωμα, που είχε τις τελευταίες μέρες το δορυφορικό κανάλι «SKY ITALIA» στην αγαπημένη  σειρά ταινιών «STAR WARS». Για μια εβδομάδα, από την 1η μέχρι τις 6 Ιανουαρίου, το κανάλι «STAR WARS CHANNEL» πρόβαλλε τις 6 ταινίες της σειράς. Στα ενδιάμεσα πρόβαλλαν και κανένα δυο ντοκιμαντέρ για τις ταινίες.

Τι να σας πω; Σκέτη απόλαυση! Ιδίως αυτό το Σαββατοκυριακοδεύτερο, δεν σηκώθηκα από τον καναπέ, λόγω και της αργίας της Δευτέρας.

Αρκετοί συγγραφείς των κόμικς παίρνουν ιδέες από τις ταινίες, αλλά και αντίθετα. Ο Μάσσιμο ντε Βίτα, όπως φαίνεται, έχει μια προτίμηση στο «Star Wars», για αυτό και τον συμπαθώ πολύ. Η τριλογία του, «Το Σπαθί των Πάγων», κυκλοφόρησε αρχικά στην Ελλάδα το 1990 σαν μεμονωμένη έκδοση. Επανακυκλοφόρησε σαν μέρος της σειράς «Τα μεγάλα Σήριαλ», με τον αριθμό 17, τον Ιούλιο του 2009.

Στην ιστορία βλέπουμε το Μίκυ και το Γκούφυ να ταξιδεύουν σε μια άλλη διάσταση, για να βοηθήσουν το λαό της παγωμένης Ουλουλάνδης. Η ιστορία θυμίζει περισσότερο τον «Άρχοντα των Δακτυλιδιών» του Τζ. Ρ.Ρ. Τολκιν. Έχει μέσα ένα σωρό παράξενους λαούς, νάνους, γίγαντες, μαγεμένα δάση, βάλτους κλπ, και συμπεριλαμβάνει ταξίδι διάμεσου όλων αυτών των επικίνδυνων περιοχών, που φυσικά θα το αναλάβουν οι ήρωές μας, προκειμένου να  βοηθήσουν όλους να γλυτώσουν από τον καταπιεστικό «Άρχοντα του Σκότους», που διαφεντεύει τη «Χώρα του Άργκααρ».

Και εδώ έρχεται η ομοιότητα με τον «Πόλεμο των Άστρων». Ο Άρχοντας του Σκότους είναι ακριβές αντίγραφο του Νταρθ Βέιντερ!  Με τη στολή και την παράξενη μάσκα του, χωρίς την οποία δεν μπορεί να ζήσει. Διοικεί και διαφεντεύει τους πάντες, που τον τρέμουν, χάρις στην κακία του και τη δύναμή του, που, όπως φαίνεται, πηγάζει από τη μάσκα του.

Η αποστολή των ηρώων μας είναι να βρουν το περίφημο «Σπαθί των Πάγων», που θα προστατεύσει τη χώρα από τον παγκάκιστο «Άρχοντα του Σκότους». Και, φυσικά, μετά από ένα επικό ταξίδι , τα καταφέρνουν και τον ξεφορτώνονται.

Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας, «Οι Αγώνες του Άργκααρ», οι ήρωές μας επιστρέφουν στην Ουλουλανδη, για να λάβουν μέρος στους «Αγώνες του Αργκααρ» και να κερδίσουν ένα διαμάντι, που θα αποτρέψει την έκρηξη του ηφαιστείου Γκέροντ, που απειλεί  να καταστρέψει την Ουλουλανδη.

Στο τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας, ο «Πρίγκιπας του Σκότους» επιστρέφει και πάλι στο Άργκααρ. Έτσι, οι φίλοι μας ταξιδεύουν ξανά στην άλλη διάσταση, για να τον αντιμετωπίσουν για ακόμη μια και τελευταία φορά.